Święto Pochodni Imbolc

1-szego lutego przypada drugie święto z ośmiu świąt słonecznych IMBOLC święto światła. Po przesileniu zimowym zaczyna coraz bardziej przybywać dnia, świat zaczyna wychodzić z ciemności, budzi się do życia. W wielkim wymiarze, przyglądając się ruchowi precesyjnemu naszej Matki Ziemi cywilizacja, która rodzi się po przesileniu zimowym i zdąża do przesilenia letniego jest cywilizacją wstępującą, natomiast cywilizacja zdążająca od przesilenia letniego do zimowego jest cywilizacją zstępującą. Wszystko dzieje się według Świętej Geometrii, zarówno w wymiarze najmniejszego organizmu jako odbicia kosmosu, jak i w największym do wyobrażenia przez nas świata, mikro i makro jest takie samo.

Tradycja Imbolc mówi nam o zapaleniu choćby na chwilę wszystkich świec w domu, lamp lub innych źródeł światła po zachodzie słońca. Można też zapalić lampę naftową z kloszem o barwie czerwonej i umieścić ją w wyróżniającej się części domu lub w oknie. Powinno się wyjść z domu na krótki spacer, podczas którego przywołujemy w pamięci ciepło lata, jeżeli jest śnieg to na śniegu powinniśmy narysować ręka symbol słońca, małe kółko z ośmioma promieniami, jeżeli nie ma śniegu to na piasku.

Stosownym do tego święta pożywieniem jest nabiał, Imbolc jest świętem cielenia się, a więc miseczka ze śmietaną będzie tego wyrazem. Spożywać można potrawy ciężkostrawne, pikantne ku czci Słońca. Ponadto zalecane jest curry oraz półmiski wypełnione pieprzem, cebulą, porem, czosnkiem i cebulą. Do tradycji należy też spożywanie przyprawionego wina i rodzynek symbolizujących słońce.

Oto czas święta pochodni.
Wszystkie lampy zapłonęły,
By powitać ponowne narodziny Boga.
Głoszę chwałę Bogini,
Głoszę chwałę Boga.
Chwałę głosi cała ziemia
Pod swym płaszczem snu

Miłego świętowania
Eugeniusz Leciej